معروف است كه ابن مسعود بارها در وقايع گوناگون با عثمان مخالفت كرد و آنچه را از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيده بود - با وجود فشارهاى سياسى - باز مىگفت . اگر اين سخنان درباره ابن مسعود درست باشد ، آيا قلبِ انسان به آنچه خطيب - به نقل از علقمه - حكايت مىكند ، اطمينان مىيابد ؟ و اگر حكايتِ خطيب را درباره ابن مسعود بپذيريم ، با اين روايت چه كنيم كه او در نماز بر فاطمه عليها السلام و دفنِ او حضور يافت ؟ آيا اين ، همان ويژگى ممتاز شيعيان خالص و مُحِبان برگزيده على نمىباشد ؟ اگر ابن مسعود از محبان اهل بيت است ، چگونه ممكن است احاديثى را كه درباره آنهاست محو سازد ؟ صدوق در كتاب « خصال » و « امالي » با سند از على روايت كرده است كه فرمود : « زمين براى هفت نفر خلق شد ، به [ بركتِ ] آنهاست كه مردم روزى داده مىشوند و بر آنها باران مىبارد و در كارها ظفر مىيابند » و عبدالله بن مسعود را يكى از آنان شمرد و فرمود : و آنان كسانىاند كه بر فاطمه عليها السلام حضور يافتند « 1 » ، بلكه پس از اين ماجرا ، ابن مسعود در نماز بر ابوذر و غسل و كفن و دفنِ او حضور يافت . هر آنچه در شأن ابن مسعود نقل شده ، امتيازى براى اوست ؛ زيرا روايتِ صحيح از پيامبر صلى الله عليه و آله است كه درباره وفات ابوذر فرمود : « تَشْهَدُه عِصابةٌ من المؤمنين » « 2 »

--> ( 1 ) . خصال شيخ صدوق : 361 ؛ روضة الواعظين : 280 ؛ تنقيح المقال 2 : 215 . شايان ذكر است كه ما پژوهش مفصلى درباره ابن مسعود داريم و در آن ثابت كرده‌ايم كه فقه ابن مسعود به فقه اهل بيت نزديك است ، نظر بعضى از بزرگان نيز چنين است ؛ و اين تحقيق ، آنچه را خطيب درباره ابن مسعود مىآورد تضعيف مىكند . ( 2 ) . المستدرك على الصحيحين 3 : 388 ، حديث 5470 ؛ مجمع الزوائد 9 : 331 ( هيثمى مىگويد : رجال اين روايت صحيح‌اند ، و بزار آن را به اختصار آورده است ) ؛ الاستيعاب 1 : 254 ؛ الطبقات الكبرى 4 : 233 - 234 .